گفتمان تاريخي مسلمانان اتيوپي (بخش دوم)

  • کد خبر: 1411
  • منبع خبر: باشگاه اندیشه

خلاصه يكي از نشانه هاي اوليه مشاركت فعال مسلمانان اتيوپي در كوشش هاي ملي، نقش جدي آنان در جهت كاهش آلام قحطي بود.


هرچند كميسيون تدوين قانون اساسي 1975 از لحاظ تعداد اعضا بسيار گسترده بود از جامعه مسلمان اتيوپي فقط يك نماينده در آن منصوب ‌گرديد. كليساي ارتدوكسي اتيوپي در مقام اعتراض به حضور يك عضو مسلمان در كميسيون تدوين قانون اساسي و به دليل مخالفت با خواسته هاي مسلمانان، اعلام كرد در حاليكه از ابقاي زبان امهري به عنوان زبان رسمي كشور به نحوي كه در ماده 4 پيش نويس قانون اساسي پيش بيني شده است استقبال مي كند، اين كليسا اصرار دارد قانون اساسي بايد به اين مطلب تصريح نمايد كه مذهب ارتدوكس اتيوپي، مذهب رسمي كشور خواهد بود.

همزمان در يك جوابيه آشكار به ادعاهايي كه از سوي برخي كشورهاي عربي همسايه مطرح مي شد، كليسا اين مطلب را كه پيروان اديان ديگر غير از مذهب ارتدوكس از مسافرت آزادانه در داخل كشور محروم مي باشند، تكذيب كرد. كليسا همچنين اعلام كرد هرگز دستور نداده كه بايستي قوانين جزايي و مدني بر قوانين كليسايي مبتني گردند. كليسا از ساختن مكانهاي عبادت توسط غير مسيحيان ممانعت نكرده و افرادي را كه خواهان تابعيت اتيوپي هستند مجبور به پذيرش مسيحيت ارتدوكس ننموده است و بر خلاف حكومت اسرائيل، كليساي ارتدوكس خواهان اين نيست كه در آن غير مسيحيان اتباع درجه دوم تلقي گردند.

در 15 سپتامبر 1975 هياتي به سرپرستي حاج محمد ثاني حبيب، امام مسجد انور به همراه نمايندگان مسلمانان استانهاي مختلف كشور با سرهنگ امان ميكائيل عاندوم رئيس شوراي نظاميان (DERg) و وزير دفاع ملاقات نمودند. در اين ديدار امام مسجد انور از طرف مسلمانان اتيوپي حمايت خود را از تحولات جاري اعلام نمود. همچنين يكي از شخصيتهاي معروف و مسلمان از منطقه ولو(Wollo) شيخ محمد سعيد، متولي مسجد جامع نجاشي در آلبوكو (Albukko) از مردم منطقه درخواست كرد از دستورات حكومت جديد پيروي نمايند.

يكي از نخستين آثار و نتايج انقلاب مردمي، انحلال كميته اي بود كه دو مسجد بزرگ شهر آديس آبابا يعني مساجد انور و نور (بني صفر) را اداره مي‌كرد. در روز جمعه 2 اكتبر، اجتماعي با حضور پنجاه هزار نفر از مسلمانان به رياست صالح كبير رئيس‹‹كميته موقت رمضان›› كه يك هفته قبل تشكيل شده بود، برگزار گرديد و در‌آن انحلال كميته پيشين كه مساجد انور و بني صفر را اداره مي‌كرد اعلام شد. بر طبق تصميم شوراي دولت نظامي موقت، احمد سيد علي به عنوان نماينده مسلمانان در مجلس ملي(Shngo) منصوب شد. احمد كه اصالتا اهل مصوع (Musawwa) بود، در دانشگاه آديس آبابا و ايالات متحده تحصيل كرده و قبلا به استخدام شركت آبيسكو (A.Besse.Co) و وزارت اطلاعات و سازمان جلگه ‹‹آواش›› درآمده بود.

همچنين حاج محمد ثاني در سخنراني خود در خطبه عيد فطر كه پس از اولين ماه رمضان از هنگام تشكيل دولت نظامي برگزار شد، حمايت خود را از تحولاتي كه در كشور صورت گرفته، ابراز داشت. وي همچنين به يك سنت قديمي اشاره كرد كه به موجب آن در چنين مناسبتي مسلمانان آديس آبابا مي بايست به كاخ سلطنتي رفته و در آنجا ساعتها در انتظار مي ماندند تا به آنان اجازه داده شود به حضور پادشاه رسيده و او را به خاطر دستاوردهاي درخشانش بستايند و براي وي آرزوي سلامتي و كاميابي نمايند! وي افزود كه از زمان ظهور انقلاب، مسلمانان مي‌توانند اعياد اسلامي را در محوطه مساجد جشن بگيرند و در اين مراسم مقامات دولتي براي عرض تبريك به مسلمانان شركت مي نمايند. به علاوه امام گفت كه درگذشته مسلمانان از مشاركت كامل در امور كشور، تعليم و تربيت، خدمات دولتي و ارتش ممنوع بودند. وي از شوراي شهر درخواست كرد كه قطعه زميني براي ساخت مسجد جديد در اختيار آنها قرار دهد، زيرا مكان فعلي مسجد گنجايش نمازگزاران را ندارد.

متعاقب اين تحولات براي نخستين بار در تاريخ كشور، دولت پيام تبريكي به مناسبت پايان ماه مبارك رمضان خطاب به مسلمانان چاپ كرد. در 21 نوامبر كميته تازه تاسيس حج با تحويل گرفتن اموال و تجهيزات كميته حج سابق فعاليت خود را آغاز كرد. كميته جديد داراي 16 عضو انتخابي بود و آقاي صالح كبير رياست آن را برعهده داشت. وي اعلام كرد كه كميته جديد مسئول فراهم ساختن تشريفات سفر افرادي است كه مي خواهند براي زيارت به مكه و مدينه مسافرت نمايند.

در نوامبر 1974 گزارش مفصلي از ديدار نمايندگان زائران اتيوپي با سرتيپ تافري بانتي Bante Taferi رئيس شوراي موقت نظامي قبل از عزيمت به مكه در روزنامه آديس زمن به چاپ رسيد. حاج محمد ثاني در سخنراني خود كه به همين مناسبت ايراد نمود به اين سنت اشاره كرد كه پيش از اين براي عزيمت به مكه زائران مي بايست از رئيس دولت اجازه مي‌گرفتند ولي آنچه موقعيت جديد را با گذشته متفاوت مي‌كند، اين است كه زايران با حضور متواضعانه مقامات به حج عزيمت مي نمايند.

وي از وزارت كشور، امور خارجه، بهداشت و بانك به خاطر ارائه خدمات و كمكهاي ارزشمندشان به هزاران زائري كه در حال عزيمت به مكه بودند، تشكر نمود. رئيس شوراي موقت نظامي نيز از زائران مسلمان اتيوپي درخواست كرد كه در ملاقاتهاي خود با حجاج ساير ‌كشورها در مكه، آنها را از تحولاتي كه در كشور جريان دارد مطلع نمايند و تاكيد كرد كه حكومت، اصل برابري اديان را اجرا خواهد نمود.

در 22 سپتامبر 1975 حكومت جديد اعلام كرد كه تعطيلات مذهبي و ملي را براي مسيحيان و مسلمانان رعايت خواهد كرد و بر همين اساس براي نخستين بار عيد قربان (الاضحي) به عنوان تعطيل رسمي در نظر گرفته شد. هرچند مسلمانان درخواست داشتند كه عيد مزبور را به مدت سه روز جشن بگيرند ولي دولت با لحاظ تاثير جدي يك تعطيلي ممتد بر اقتصاد كشور، با رعايت يك روز براي عيد مسلمانان موافقت كرد. به همين مناسبت مسلمانان مقيم آديس آبابا به طرف كاخ راهپيمايي كردند تا تشكر و خشنودي خود را از تصميم دولت مبني بر اعلان عيد الاضحي به عنوان تعطيل رسمي ابراز نمايند.

ژنرال تافري نيز در پاسخ گفت: ‹‹ما مي بايد براي عرض تبريك عيد به خدمت شما مي رسيديم هر چند هدف از اين ديدار اين است كه خشنودي خود را ابراز نماييد، ولي شايسته بود ما به ديدار شما مي‌آمديم چراكه زمان برابري و مساوات تمامي مردم اتيوپي فرا رسيده است.››

همچنين سالروز ولادت پيامبر اكرم(ص) براي نخستين بار در روز سه شنبه 24 مارس 1975 به عنوان تعطيل رسمي اعلام شد. اولين مقاله روزنامه آديس زمن كه پس از انقلاب توسط فردي مسلمان به نام عبدالله طيب به رشته تحرير درآمده بود، با عنوان اسلام و سوسياليسم به چاپ رسيد. در مقاله وي آمده بود‌كه برخي افراد از اين حقيقت آگاهي ندارند، اسلام در واقع مقررات كاملي است كه توسط پيامبر در عصر خود به اجرا درآمده است. وي سپس به شرح نظريات اسلام درباره زمين ومالكيت خصوصي پرداخته و نتيجه مي‌گيرد؛ سوسياليسم اسلامي درباره مالكيت خصوصي موضع خاصي دارد كه از كمونيسم شرقي و سرمايه داري غربي متمايز مي باشد.

بديهي است وي در مقاله اش كوشيده بود بين اسلام و اصول سوسياليسم آشتي برقرار سازد. با اين وجود، واكنش جامعه مسلمانان در برابر سوساليسم كه در طول سالهاي حكومت نظاميان (Derg) به دليل فقدان آزادي‌هاي سياسي خاموش مانده بود يك نوع سكوت رضايتمندانه نبود، بلكه سكوتي به معناي مخالفت ارزيابي مي شود.

همچنين بسيار مفيد خواهد بود كه به طور مختصر ديدگاه حكومت در خصوص سازمانهاي ديني وهمچنين ديدگاه جامعه بازاريان و تجار مسلمان را درباره گرايشات رو به افزايش سكولاريستي بررسي نماييم. حكومت به ويژه پس از اتخاذ رويه ماركسيسم- لنينيسم، به دين به عنوان يك خطر آشكار مي نگريست و با آن سلوكي همراه با ترديد و احتياط داشت، با اين وجود در همان اولين روزهاي پيروزي اين جنبش مردمي به اسلام و مسيحيت وضعيتي برابر اعطا نمود. معاون دوم رئيس شوراي موقت نظامي، سرهنگ عاتنافو آباتا Atenafu Abata افرادي را كه اين شايعه بي اساس را مي پراكنند كه فلسفه سوسياليسم يك فسلفه ضد ديني است، محكوم كرد.

وي به اين مطلب نيز اشاره كرد كه بزرگان مسلمان و مسيحي در يك نشست مشترك اعلان كرده اند كه سوسياليسم در قرآن و انجيل تجويز شده است! اما به تدريج ديدگاه خصومت آميز حكومت با دين آشكار گرديد و دستگاه تبليغاتي گسترده دولت فعاليت بدنام كردن و بهتان زدن به بازاريان را آغاز و خصومتش با بخشهايي از نخبگان مذهبي مسلمانان و جامعه بازاريان را علني كرد.

برخي از محققين نظير ماركاكوس (Markakus) و نگا(Nega) به درستي بر اقدامات احتياط آميز اقتصادي جامعه مسلمانان اتيوپي تاكيد كرده و در همان روزهاي نخستين انقلاب، ديدگاه اعضاي اين جامعه را نسبت به رژيم بيان كرده اند. تاجران مسلمان كه فاقد سرمايه كافي بودند و در حاشيه تجارت كشور سود ناچيزي عايدشان مي شد، مي بايست با تاجران هندي، يوناني و ارمني رقابت نمايند‌ كه تجارت مطمئن و پر سود خود را در اتيوپي استحكام بخشيده و از امتيازات و حمايتهاي بهتري برخوردار بودند.

از سال 1976 قيمت كالاهاي اساسي و اقلام مصرفي به ويژه مواد غذايي از قبيل ارزن (Teff)، فلفل و شكر به شدت افزايش يافت و حكومت، بازاريان را مورد سرزنش قرار داده و آنها را به احتكار، سودجويي و تخريب اقتصاد متهم كرد. روزنامه آديس زمن نيز‌ گزارشهايي را درباره ركود بازار به ويژه كمبود شكر منتشر مي‌كرد. در يكي از اين گزارشهاي رسمي به صراحت اظهار شده بودكه يكي از علل كمبود شكر آز و طمع تاجران عمده فروش است.

در اوج مبارزات دانشجويي بجاي اهداف واقعي، حملات كينه توزانه متوجه بازاريان و تاجران شد و آنها به‌ ‌عنوان استثمارگر و دشمن دهقانان معرفي‌ گرديدند. بازداشتها و اعدامهاي غالبا مخوف و بدون تشريفات قضايي بازاريان و اصناف و همچنين وجود بازرسي‌هاي متعدد و بي پايان در طول جاده‌هاي اصلي كشور، روند عادي توزيع كالا را مختل كرد. اين بازداشتها و اعدامهاي خودسرانه حتي آن دسته از افرادي كه مشاركت هاي مالي مهمي در بازارهاي متمركز دولتي داشتند و در پاسخ به درخواست هاي حكومت براي كمك به منظور تامين هزينه‌هاي جنگ در شمال كشور مشاركت مي‌كردند را استثنا نمي كرد. يكي از اين افراد برجسته ‹‹قدير عبا خان›› بود كه پيش از محبوس شدن، چندين سال رئيس كميته بازاريان آديس آبابا بود.

در ژوئيه 1976 دولت اعلام كرد‌ كه تعدادي از بازاريان مسلمان و مسيحي را به دليل احتكار فلفل اعدام كرده است. قربانيان مسلمان اين واقعه عبارت بودند از: منور خليل حسين، شيخ جميل ابراهيم، حاج آدم محمد و محمد سيد برهي. به دنبال اعدام اين افراد، روزنامه آديس زمن مقالات متعددي در حمايت از اقدامات حكومت به چاپ رسانده و حتي درخواست نمود كنترل بيشتري بر اقتصاد صورت گيرد.

گزارشات خبري و مقاله هاي منتشر شده در روزنامه آديس زمن كه به طور طبيعي منعكس كننده نظرات دولتي است قبلا زمينه را براي انجام اين گونه اعمال وحشيانه آماده كرده بود. مقالاتي از قبيل‹‹توطئه‌گران عليه اقتصاد›› و‹‹ بازاريان بي تفاوت›› به طور مرتب درروزنامه ها درج مي شد. اعلاميه اصلاحات ارضي مارس 1975 در ابتدا به نظر مي رسيد كه به سود دهقانان جنوب اتيوپي باشد چرا كه دهقانان اين ناحيه را كه عموما مسلمان بودند از استثمار قبيله آمهارا (Amhara) به عنوان صاحبان زمين آزاد كرده بود.

با وجود اين، اقدامات بعدي دولت براي ايجاد مزارع اشتراكي موجب گرديد كه حمايت اوليه از اصلاحات ارضي از دست برود. اصلاحات ارضي در شمال، به ويژه براي دهقانان مسلمان نحس بود، زيرا قانوان اصلاحات ارضي استخدام نيروي كار را ممنوع مي‌‌كرد و همين موجب شد كه مالكان زمين، دهقانان را از زمين خود بيرون نمايند. طي دو ماه از زمان صدور اعلاميه، دولت مجبور شد اردوگاههايي براي دهقانان مسلمان گجام (Gojjam) بر پا كند و ناخواسته آنان را در جاي ديگري مستقر نمايد.

با ملي شدن زمينهاي شهري و منازل مسكوني اضافي در ژوئيه 1975 بسياري از افراد به ويژه بازرگاناني كه در زمينه واحدهاي مسكوني اجاره اي سرمايه گذاري كرده بودند، از مهمترين منبع درآمدشان محروم شدند. در ليست افرادي كه مبالغ مهمي از طريق اجاره واحدهاي مسكوني و خانه هاي ويلايي درآمد داشتند، نام تعدادي از تاجران مسلمان و نهادهاي اسلامي نيز وجود داشت. با تمام اين فشارها مسلمانان اتيوپي در اقتصاد كشور و كمك به هموطنان خود حضور فعال داشتند.

يكي از نشانه هاي اوليه مشاركت فعال مسلمانان اتيوپي در كوشش هاي ملي، نقش جدي آنان در جهت كاهش آلام قحطي بود. در دسامبر 1974 كميته اي تشكيل شد و از مسلمانان درخواست نمود كه پوستهاي گوسفندهاي قرباني خود را در عيد قربان به اين كميته تحويل دهند. همچنين در ژانويه 1975 مسلمانان اتيوپي مبلغ قابل توجهي به قربانيان قحطي كمك كردند. در فوريه 1979 نيز به مناسبت عيد فطر، امام مسجد جامع انور رسما از مومنان درخواست نمود كه در اقدامات كميته كمك به قحطي زدگان مشاركت نمايند.

همچنين رهبران مسلمان به منظور جمع آوري كمك، به برخي از كشورهاي خارجي سفر نمودند. در ژوئيه 1978 هياتي متشكل از حاج محمد ثاني، حاج عمر حسين رئيس دادگاههاي شريعت، حاج عبدالرحمن ابوبكر رئيس اداره مساجد و محمد رجاء به مدت دو هفته به اتحاد جماهير شوروي سفر نمودند و پس از ديدار از شهرهاي مسكو، لنينگراد و برخي جمهوريهاي آسياي مركزي به كشور بازگشتند. در سال 1981 در يك كنفرانس مذهبي كه در مسكو برگزار گرديد، هياتي از رهبران مسيحي و مسلمان اتيوپي نيز حضور داشتند.

با اين حال از آغاز سال 1979 گزارشات رسمي پيرامون اعياد اسلامي كه در روزنامه دولتي آديس زمن به چاپ مي رسيد، به تدريج كوتاهتر مي شد. اين امر نشانگر اين مطلب بود كه دولت به امور مذهبي بي توجهي مي‌نمايد. در سالهاي بعد از ذكر گزارشهاي تفصيلي در خصوص اعياد اسلامي به طور كلي اجتناب شده و فقط براي آگاهي عموم اطلاعيه هايي به چاپ مي رسيد. با اين وجود انتصاب مسلمانان به مقامات بلند دولتي، هياتهاي ديپلماتيك و ارتش در مقايسه با دورانهاي پيشين قابل توجه مي نمود. طبق نظر كلاپهام (Clapham) در طي دوران سلطنتي حتي يك وزير مسلمان در دولت وجود نداشت و از ميان 138 مقام بلند پايه دولتي، تنها شش پست از آن مسلمانان بود. اين حقيقت به روشني نشان دهنده آن است كه مسلمانان به ميزان اندكي در كشور پستهاي مهم دولتي را در اختيار داشتند.

در اوايل روي كار آمدن رژيم نظامي، محمد عبدالرحمان به وزارت بازرگاني، صنعت و جهانگردي منصوب شد. همچنين ناخدا حسن سعيد به مديريت شركت كشتيراني اتيوپي، يوسف احمد به وزارت راه و ترابري و حسين اسماعيل، به رياست وزارت آموزش و پرورش تعيين گرديدند.

در ميان اعضاي دايمي كميته مركزي كميسيون تشكيل دهنده حزب كارگران اتيوپي چهار مسلمان وجود داشتند كه عبارت بودند از: عبدالحافظ يوسف مدير سياسي دانشكده فوريه 1976‌، علي موسي نماينده منطقه گاموگوفا (Gofa)، يوسف احمد وزير راه و ترابري و حسين اسماعيل مسئول كميسيون امور ايدئولوژي در منطقه كافا (Kafa).

در اوايل سال 1980 علي موسي تنها عضو مسلمان (Derg) و حسين اسماعيل از كميته‌ مركزي حزب كارگران اتيوپي كنار گذاشته شدند. ناظران امور سياسي اتيوپي در دوران معاصر غالبا به اين مطلب اشاره مي‌نمايند كه مسلمانان اتيوپي به رغم داشتن تاريخ كهن در اين كشور از تشكيلات و زيرساختهاي اساسي در سطح ملي محروم بوده اند، چنانچه نتوانسته اند بر اختلافات قومي و منطقه اي خود فايق آيند. آنان استدلال مي نمايند كه به همين دليل حكومت پادشاه هايله سلاسي توانست اصل وجود مسلمانان را ناديده بگيرد. با اين وجود برخي تلاشها در دورانهاي مختلف براي ايجاد تشكيلات ديني صورت پذيرفت، ولي درخواستهاي مربوط به شناسايي رسمي اين تشكيلات توسط دولت همواره به دليل فشارهاي كليسا با مخالفت مواجه مي‌گرديد.

در سال تحصيلي 1976- 1975 ميلادي انجمن اسلامي دانشجويان توسط دانشجويان مسلمان دانشگاه آديس آبابا تاسيس‌ شد اما توسط مقامات دانشگاه و با دستور مستقيم وزير كشور فورا تعطيل گرديد. اطلاعات ثبت نشده حكايت دارد كه مهمترين شكايت مسلمانان اتيوپي از رژيم سلطنتي و جانشين آن (درگ)، امتناع دايمي آنها از دادن اجازه براي تشكيل هرگونه انجمن مستقل مي‌باشد. همچنين تلاشهاي مستمر مسلمانان براي تامين شناسايي قانوني مجلس اعلاي امور اسلامي اتيوپي در طول دوران حكومت نظاميان به نتيجه نرسيد. هرچند اين مجلس عملا موجوديت و فعاليت داشت ولي موجوديت و فعاليت آن از پايه هاي قانوني يا شناسايي رسمي ناشي نمي‌شد بلكه فعاليت مجلس مديون تصميم جدي، پيگيري و قدرت كساني بود كه آماده بودند به هر قيمتي موجوديت آن را حفظ نمايند.

در دوران جديد به نظر مي رسيد كه تشكيل مجلس اعلاي امور اسلامي، دستاورد مهم و نتيجه مبارزات مسلمانان اتيوپي بوده است. با وجود چالشهاي مبارزات داخلي براي به دست گرفتن قدرت در ميان رهبران مسلمانان و تقسيم شدن آنها به خاطر مجموعه اي از مسايل مانند درگيريهاي شخصي و مشكلات مختلفي از قبيل نداشتن تجربه مديريتي و تشكيلاتي، اختلاف بر سر موضوع تخصيص بودجه و ميزان كنترل بر بخش هاي تشكيل دهنده، مجلس در مجموع توانسته رهبري موثري در امور مسلمانان به ويژه در زمينه مناسبات خود با حكومت و جهان اسلام از خود نشان دهد.

در سپتامبر 1991 تجديد ساختار اساسي مجلس آغاز گرديد. پيش از آن در انتخاباتي كه براي رياست مجلس در اكتبر 1990، حدود شش ماه بعد از فوت بناينگذار آن، عالم معروف و محبوب حاج حبيب ثاني صورت گرفته بود، عمر حسين عبدالواحد رئيس دادگاههاي شريعت تا برگزاري انتخابات سراسري و قانوني به رياست موقت مجلس برگزيده شد. اين دومين باري بود كه اعضاي مجلس خودشان رئيس مجلس را انتخاب مي كردند.

از ميان مسايلي كه تاكنون موجب بروز تنش در جامعه مسلمان شده است مي‌توان به اعتراض عمومي از عملكرد كميته حج و عمره اشاره كرد. دفتر كميته حج و عمره متهم به رشيوه گيري است زيرا در ميان زائران افرادي از مقامات رژيم سابق و ثروتمندان هستند كه با پرداخت مبالغ هنگفتي به طور غير قانوني از كشور خارج شده اند. همچنين زنان و مردان جوان، در پوشش سفر حج كشور را ترك نموده و پس از ورود به عربستان سعودي به عنوان خدمه محلي استخدام مي شوند. شكايت ديگر ناشي از اين مساله بود كه از دوران هايله سلاسي تا سقوط رژيم نظامي، كميته حج تحت كنترل مستقيم وزارت كشور و يا امنيت عمومي قرار داشته و كليه اقدامات كميته از قبيل ثبت نام متقاضيان و پيگيري تشريفات سفر تحت نظارت شديد وزارت بوده است، به همين دليل به طور شايسته و صادقانه وظايف خود را نسبت به زايران انجام نداده است.

اما در پايان اين گفتار پيرامون واكنش مسلمانان اتيوپي به تحولات خارجي مي‌توان گفت؛ هرگز اين امكان وجود نداشته است كه مسلمانان اتيوپي به طور مستقل و يا برخلاف موضع رسمي دولت نظرات خود را ابراز نمايند. مسلمانان در سالهاي اخير درباره برخي مسايل از قبيل اختلاف اعراب و رژيم اسرائيل غاصب و يا جنگهاي خيلج فارس كوشيدند كه حداقل به طور خصوصي از موضع رسمي فاصله بگيرند. در اوائل اوت 1990 دولت اتيوپي به طور رسمي تهاجم عراق به كويت را محكوم كرد. روزنامه آديس زمن در ماه سپتامبر همان سال گزارشي تحت عنوان مسلمان اتيوپي با اعمال تجاوزكارانه عراق مخالف هستند به چاپ رسانيد. بر طبق اين گزارش، مسلمانان اتيوپي از موضع آن دسته از علماي اسلام حمايت كردند كه تهاجم عراق به كويت و تهديد عليه عربستان سعودي را محكوم كرده بودند.

اين گزارش به نقل از رئيس مجلس اعلاي امور اسلامي اتيوپي نوشته بود كه اقدامات صدام حسين با قوانين قرآن كريم مغايرت دارد و مسلمانان اتيوپي اين اقدامات را محكوم مي نمايند. وزير امور خارجه اتيوپي در زمان حضورش در سازمان ملل اعلام كرد كه اتيوپي اقدام عراق عليه كويت را به عنوان اقدامي بر ضد اتيوپي تلقي مي نمايد. با اين وجود، مبارزه طلبي صدام در برابر غرب و آمريكا در‌ كنار اين واقعيت كه زمان نسبتا زيادي سپري گرديد تا آمريكا نيروهايش را از كويت خارج كند، از وي در نگاه برخي مسلمانان اتيوپي يك قهرمان ساخت، هر چند نه امكان ابراز نظر برايشان فراهم شد و نه شنونده اي كه صداي آنان را بشنود.

 

نويسنده: حسين احمد

مترجم: محمد حسين مظفري